بررسي نقش آموزه‌هاي قرآن‌ كريم در ساحت خداشناسي فلسفي

برخي مخالفان فلسفه و بسياري از خاورشناسان چنين ميپندارند كه فلسفه اسلامي تكرار سخنان و نظريات فلاسفه يونان است و نه تنها از تعاليم اسلامي بكلي دور است، بلكه گاهي در تضاد و تعارض با تعاليم قرآني است. هدف اين نوشتار آنست تا با تبيين حد و حدود نقش و تأثيرگذاري قرآن‌كريم‌ ‌بر يك بحث عقلي و فلسفي، و نيز بررسي آثار فلاسفه مسلمان، نشان دهد كه آنها بمنظور بسط و تكامل مباحث فلسفي ـ‌‌و بطورخاص، خداشناسي فلسفي‌‌ـ از تعاليم قرآني بهره برده‌اند و گسترش كمّي و كيفي مسائل، استدلالها، نظريه‌ها و قواعد فلسفي در اين حوزه وامدار تعاليم قرآني است. اين تأثير و بهره‌گيري بميزاني است كه به تحول محتوايي و ساختاري فلسفه يونان منتهي شده و رويكرد و نگرش كلي فلسفه اسلامي را از فلسفه يوناني متمايز ساخته است.