عوامل زمينه اي مؤثر بر ايجاد كسب و كارهاي نوين در ورزش كشور : يك مطالعه كيفي

هدف تحقيق حاضر عوامل بررسي عوامل زمينه‌اي موثر بر توسعه كسب و كارهاي نوين در ورزش كشور بود كه به شيوه مطالعات كيفي و از روش استراوس و كوربين انجام شد. نمونه‌ي آماري اين پژوهش خبرگان و صاحب‌نظران در حوزه مديريت ورزشي و كسب و كار ورزشي بودند كه به شيوه هدفمند و گلوله برفي انتخاب شدند و حجم نمونه نيز با در نظر گرفتن فرض اشباع نظري انجام شد. ابزار جمع آوري اطلاعات در اين پژوهش مصاحبه هاي باز نيمه ساختار يافته بود. جمع آوري و تحليل داده ها با روش تحليل تفسيري همزمان انجام شد و در نهايت با استفاده از سه روش كدگذاري باز، محوري و گزينشي، مقوله هاي اصلي و انتزاعي مشخص شدند. چهار مقوله ارتباطات، كار تيمي، دانش عملي و آموزش به عنوان مقوله هاي زمينه‌اي اثرگذار بر كسب و كارهاي نوين شناسايي شدند. در نهايت مقوله‌هاي اصلي با استفاده از تحليل سلسله مراتبي مورد تحليل متخصصان قرار گرفت و نتايج حاكي از آن بود كه مقوله ارتباطات، موثر ترين و مقوله آموزش، كم اهميت ترين عوامل زمينه اي تاثير گذار بر ايجاد كسب و كارهاي نوين در ورزش بودند. بنابراين پيشنهاد مي‌شود در راستاي كمك به ايجاد كسب و كارهاي نوين در ورزش، تعامل دانشگاه‌ها با صنعت و ورزش حرفه اي و الزام به دروس مرتبط با كسب و كار و به صورت عملي در دانشگاه‌ها صورت گيرد.