تعيين رويشگاه گياه باريجه (Ferula gummosa Boiss.) با استفاده از مدل جمعي تعميم يافته (GAM) در مراتع لار، استان تهران

آگاهي از پراكنش مكاني گياهان در هر منطقه متضمن درك عوامل بوم شناختي و مديريتي مؤثر بر آن‌ها است. اين درك نقش برجسته‌اي در ارزيابي، حفاظت، توسعه و برنامه‌ريزي منطقه‌اي دارد. به جهت اهميت اكولوژيكي و اقتصادي گياه باريجه، اين مطالعه با هدف تعيين و شناسايي رويشگاه بالقوه اين گونه با استفاده از مدل GAM سامان عرفي لار شهرستان شميرانات در استان تهران انجام شده است. مراحل انجام تحقيق شامل شناسايي و جمع‌آوري اطلاعات پايه منطقه مطالعه شده، تعيين مرز سامان عرفي با استفاده از نقشه‌ توپوگرافي، تيپ بندي رويشگاه، تهيه ساير نقشه‌هاي محيطي، نمونه‌برداري تصادفي و ثبت خصوصيات پوشش سطح، نمونه‌برداري و اندازه‌گيري خصوصيات خاك تا عمق 30 سانتيمتري، مدلسازي و تعيين رويشگاه بالقوه بود. نتايج نشان داد كه به كمك يك رابطه خطي كاهشي عوامل فسفر و رطوبت، اسيديته و سيلت با درجه آزادي 2 مهمترين عوامل تأثيرگذار بر تراكم گونه باريجه در منطقه شناخته شدند (R2 برابر با 0.44 و RMSE برابر با 1.32). نقشه رويشگاه بالقوه نيز نشان داد كه از كل منطقه مورد مطالعه 8.7 درصد داراي تناسب عالي، 37.9 درصد مناسب، 44.9 درصد داراي تناسب كم و 8.5 درصد نامناسب براي پراكنش اين گونه بوده است.