مباني فقهي و حقوقي حق اختراع با رويكردي به ديدگاه‌ امام خميني(ره)

حمايت از حق اختراع به‌عنوان مصداق اصلي حقوق مالكيت‌هاي صنعتي و اعطاي حقوق انحصاري مادي و معنوي به صاحب ورقه اختراع و سابقه تقنيني موضوع در سال 1310 و قبل از تصويب قوانيني همچون قانون مدني و قانون تجارت، مبين حمايت قانوني از حق اختراع است، مع‌الوصف علي‌رغم تصويب قوانين متعدد داخلي و نيز كنوانسيون‌هاي مختلف بين‌المللي ازجمله كنوانسيون پاريس (1883) و موافقت‌نامه تريپس و الحاق كشورمان به برخي از اين كنوانسيون‌ها، مباني فقهي و حقوقي اين حق به لحاظ فقدان سابقه موضوع در حقوق اسلامي و با توجه به نوپايي اين شاخه از حقوق كه به تعبير فقها جزء مسائل مستحدثه محسوب مي‌شود، چالش‌ها و ديدگاه‌هاي متفاوت و بعضاً متعارضي را پديدار ساخته است. در اين مقاله بدواً به بررسي ديدگاه‌هاي مخالفين و موافقين اين دسته از حقوق پرداخته و ضمن طرح ديدگاه‌ امام خميني در اين خصوص، برخي مباني حقوقي موضوع را نيز مورد بررسي قرار خواهيم داد.