بررسي ديدگاه وهابيت در شرك‌انگاري استغاثه با تأكيد بر روايت نزول عيسي عليه السلام

نداي اموات و استغاثه‌نمودن به آنان، به‌سبب عبادت محسوب شدن براي آنان يا اعتقاد به قدرت پنهاني تصرف در هستي براي آنان، ازسوي وهابي‌ها، شرك الوهي يا ربوبي خوانده شده كه اين پژوهش، ضمن اشاره به ادلۀ جواز استغاثه به‌طور اجمال، حديث نزول حضرت عيسي% را به‌طور مفصل بحث و بررسي كرده و پس از بررسي سندي و دلالي آن و همين‌طور پاسخ‌ به شبهات وارد به آن، به اين نتيجه رسيده كه اولاً اين حديث از نظر سندي «حسن لذاته» و «صحيح لغيره» است و لذا قابل احتجاج مي‌باشد و از نظر دلالي مي‌تواند جواز نداي اموات و استغاثه به آنان را به اثبات برساند؛ زيرا اگر چنين چيزي جايز نباشد، از معصوم (حضرت عيسي%) صادر نخواهد شد و پيامبر$ از آن در قالب قضيۀ شرطيه خبر نمي‌داد. ثانياً مدعاي وهابيت در اين زمينه، به‌طور آشكار، متناقض با مفاد اين حديث و مفاد احاديث و گزارش‌هاي ذيل مي‌باشد. حديث عثمان بن حنيف، حديث طريق، حديث دابه، نداي يا محمد$ توسط ابن‌عمر و شعار يا محمداه در جنگ با مسيلمه كذاب.