پيش‌نگري متغيرهاي اقليمي استان سيستان و بلوچستان تحت شرايط سناريوهاي واداشت تابشي RCP

پايش و شناخت شرايط اقليمي و متغيرهاي هواشناسي تحت شرايط گرمايش جهاني در مناطق مختلف جنوب شرق كشور، امكان مديريت صحيح و كاهش اثرات آن را فراهم مي‌كند. هدف اصلي مطالعه حاضر، بررسي و تحليل فضايي خشكسالي‌ها و متغيرهاي هواشناسي آينده جنوب شرق كشور بر اساس سناريوهاي RCP2.6 و RCP8.5 كه درگزارش پنجم IPCC استفاده شده است، مي‌باشد. به منظور ريزگرداني برونداد مدل‌هاي گردش عموي جو ( GCMs) يعني HadCM2 از مدل LARS-WG نسخه ششم با در نظر گرفتن دوره پايه 1987-2020 استفاده شد. علاوه بر داده‌هاي مدل از داده‌هاي مشاهداتي 6 ايستگاه استان شامل چابهار، ايرانشهر، خاش، سراوان، زابل و زاهدان نيز استفاده گرديد. واسنجي مدل توسط شاخص‌هاي MAE ، RMSE،R2 ،NSE انجام شد. نتايج نشان داد كه انطباق زيادي بين مقادير شبيه‌سازي شده دوره پايه و دوره مدل سازي شده وجود دارد. نتايج كلي بررسي‌ها براي دوره مذكور گوياي ميزان درصد تغييرات دماي حداقل در استان 16/02 درصد افزايشي، ميزان درصد تغييرات دماي حداكثر 8/49 درصد افزايشي و مقدار درصد بارش 9/85 درصد كاهشي مي‌باشد. تعداد روزهاي خشك در ايستگاه هاي مورد مطالعه افزايش مي‌يابد. بيشترين فراواني شدت خشكسالي ها مربوط به خشكسالي هاي بسيار شديد و شديد بوده است. نقشه هاي پهنه بندي نشان مي دهد كه قسمت‌هاي شرقي و مركزي منطقه مورد مطالعه بيشتر از قسمت هاي غربي، متاثر خشكسالي است.