شناسايي و تحليل عوامل مؤثر در توسعۀ دولت الكترونيك با رويكرد سياست‌هاي كلي نظام اداري

هدف از پژوهش حاضر، شناسايي و تحليل عوامل مؤثر در توسعۀ دولت الكترونيك با رويكرد سياست‌هاي كلي نظام اداري در سازمان امور مالياتي شهر تهران است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش تحقيق، آميخته است. جامعۀ مورد مطالعه در بخش كيفي 15 نفر از خبرگان و متخصصان و در بخش كمّي 1097 نفر از كاركنان سازمان امور مالياتي شهر تهران است كه با استفاده از روش كوكران، 285 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه‌گيري در بخش كيفي هدفمند و گلوله‌برفي و در بخش كمّي خوشه‌اي و تصادفي طبقه‌اي بود. براي تحليل داده‌ها در بخش كيفي از ضريب توافق كندال و در بخش كمّي از تحليل عاملي تأييدي و تحليل سلسله‌مراتبي استفاده شد. الگوي پيشنهادي با شش عامل و نوزده مؤلفه ارائه شد. اطلاعات مورد نياز با استفاده از پرسش‌نامۀ طراحي‌شده با 54 گويه جمع‌آوري و از طريق نرم‌افزارهاي اس‌پي‌اس‌اس، پي‌ال‌اس و اكسپرت چويس  تحليل شد. با توجه به نتايج حاصل از تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي، براي هريك از عوامل سرمايۀ انساني، فناورانه، اقتصادي ـ مالي، فرهنگي ـ اجتماعي و سازماني ـ مديريتي سه مؤلفه و براي عامل سياسي ـ قانوني چهار مؤلفه شناسايي شد. با توجه به تأييد شدن ضريب مسير، آمارۀ t، شش عامل شناسايي‌شده در توسعۀ دولت الكترونيك تأثير معنادار و مستقيم دارد. همچنين يافته‌هاي پژوهش نشان داد عامل فناورانه با كسب ضريب وزني 0.263 اولين و مهم‌ترين عامل مؤثر در توسعۀ دولت الكترونيك است و سپس به‌ترتيب عوامل سرمايۀ انساني، فرهنگي ـ اجتماعي، سياسي ـ قانوني، سازماني ـ مديريتي و اقتصادي ـ مالي در رتبه‌هاي بعدي اثرگذاري هستند.