جايگاه زن در ادبيات ايران و اسپانيا (مطالعة موردي: داستان‌هاي كوتاه جلال آل‌احمد و نمايش‌نامه‌هاي فدريكو گارسيا لوركا)

در اين پژوهش تطبيقي جايگاه، نقش و ويژگي‌هاي زنان در خانواده و جامعه در ادبيات ايران و اسپانيا مورد بررسي قرار مي‌گيرد. براي محدودساختن حوزة مطالعاتي پژوهش به داستان‌هاي كوتاه جلال آل‌احمد و نمايش‌نامه‌هاي فدريكو گارسيا لوركا به عنوان دو نويسندة صاحب نام و صاحب نظر در هر دو كشور اكتفا شده‌است. در آغاز به معرّفي اجمالي تاريخچۀ زندگي و فعاليّت‌هاي سياسي- اجتماعي- فرهنگي هر دو نويسنده پرداخته شده و زن، جايگاه و تصوير او ابتدا در آثار هر كدام به صورت جداگانه و سپس به صورت تطبيقي بررسي گرديده‌است. براي رسيدن به مقصود به بررسي تطبيقيِ عناوينِ مختلفي كه حاكي از جايگاه زن در داستان‌هاي كوتاه جلال آل‌احمد و فدريكو گارسيا لوركا باشد، سخن به ميان مي‌آيد؛ اين مقايسه و تطبيق هم نمودار شباهت‌ها و اشتراكات دو فرهنگ و هم گوياي تفاوت‌ها و اختلاف‌نظر آن‌هاست؛ هم از مصاديق بيان واقعيّت اجتماعي و خانوادگي زن در زمينة تاريخي آثار نمونه آورده شده و هم آنجا كه هر دو نويسنده از كليشه‌ها سخن گفته‌اند؛ مشخّص گرديده‌‌است.