شناسايي miRNA‌ها و ژن‌هاي هدف آن‌ها در Phaseolus vulgaris L. تحت تنش خشكي و PGPR

باكتري ‌هاي محرك رشد گياه (PGPR) با تعديل بيان miRNA، بهبود ريشه و باعث تحمل خشكي مي شوند. جهت بررسي اثر توام miRNA و PGPR بر تحمل به خشكي لوبياي معمولي در يك آزمايش فاكتوريل كاملا تصادفي در سه تكرار، ژنوتيپ هاي صدري و ياس در شرايط خشكي 30% و FC = 60% و PGPR (تلقيح با جدايه اول، دوم و مخلوط دو جدايه) به همراه شاهد بررسي شدند. تنش خشكي پنج هفته پس از كاشت اعمال (به مدت 10 روز) شد و سپس از سه برگچه دوم و ريشه نمونه گيري شد. نتايج نشان داد كه PGPR ها منجر به پايداري غشا، بهبود ريشه و... مي شوند. miRNA‌هاي دخيل در خشكي بر اساس همولوژي بين EST‌هاي NCBI و miRNA‌هايmiRBase  باBLASTn  شناسايي شدند. miRNA‌ها متعلق به خانواده‌ هاي miR408، miR5021، miR5565e و  miR9559هستند و در رشد، تحمل به تنش و ... نقش دارند. مشاهده شد كه ميزان بيان miR9559-3P در شرايط خشكي و تلقيح باكتري در گياه حساس و متحمل به خشكي كاهش يافت. در حالت عدم تلقيح باكتري، ميزان بيان miR9559-3P  در گياه حساس بيشتر بود. احتمالا در گياه حساس، miR9559-3P با نقش تنظيم كنندگي منفي و هدف قرار دادن درصد بيشتري از ژن هاي هدف، باعث افزايش حساسيت به تنش شد، اما گياه متحمل با يك نمايش تنظيمي خاص و كاهش بيان  miR9559-3باعث كاهش تخريب رونوشت ‌هايmiR9559-3P، بيان بيشتر ژن هدف و بهبود تحمل به تنش شد. با توجه به اين كه PGPR ها با تعديل بيانmiRNA  منجر به تحمل خشكي و افزايش توليد گياه مي ‌شوند، استفاده از آن‌ ها به ‌عنوان كود زيستي يك روش جايگزين مناسب كود شيميايي مي باشد.