سنجش حس تعلق مكاني و شناسايي مؤلفه‌هاي مؤثر بر آن در الگوهاي بدنه شهري «مطالعه موردي: ضلع غربي خيابان امام خميني اردبيل»

بدنه‌هاي شهري و ابعاد اجتماعي، فرهنگي آنها نقش مؤثري در ايجاد حس تعلق مكاني در شهروندان دارد. شناسايي الگوهاي بدنه‌هاي شهري يكپارچه و هماهنگ بر ادراك مخاطبان در جهت ايجاد حيات اجتماعي، تعاملات اجتماعي و هويت مكاني مؤثر است. هدف پژوهش، بررسي تأثير بدنه‌هاي شهري بر ايجاد حس تعلق شهروندان و تعيين راهكارهاي براي طراحي بدنه شهري مؤثر بر حس تعلق به مكان است. به همين جهت ضلع غربي خيابان امام خميني اردبيل، اصلي ترين و قديمي ترين خيابان اين شهر مورد مطالعه قرار گرفته است. روش پژوهش از نوع كاربردي و توصيفي- پيمايشي بوده و به روش كمي انجام پذيرفته است. براي جمع‌آوري اطلاعات از مطالعات كتابخانه‌اي و روش‌هاي پيمايش ميداني، مشاهده و پرسش‌نامه استفاده ‌شده است. بر اساس يافته هاي پژوهش، ميزان حس تعلق به مكان در شهروندان تحت تأثير مؤلفه هاي اجتماعي- ادراكي بدنه شهري است؛ كه مي توان با هماهنگي مغازه‌ها، مبلمان مناسب، احياي بناهاي تخريب‌شده، تناسب در رنگ، تناسب در خط آسمان، نماسازي مطلوب و پوشش گياهي مناسباحساس رضايت‌مندي و حس تعلق به مكان در شهروندان را افزايش داد. نتيجه پژوهش در مطالعه موردي نشان مي دهد كه قدمت بالا، دسترسي مناسب و برگزاري آيين‌هاي ملي- مذهبي سبب ايجاد حس تعلق به مكان شده است. همچنين ساختارهاي آشنا با فرهنگ و هويت شهروندان سبب ايجاد حس تعلق به مكان مي شود. استفاده از جداره‌هاي شهري مرتبط با هويت و فرهنگ تاريخي و بومي براي آيين‌هاي ملي مذهبي مي‌تواند مردم را به حضور در خيابان تشويق كند و سبب ايجاد خاطره و تصوير ذهني براي آنها و به‌تبع آن باعث افزايش حس تعلق مكاني شود.