نقش مفهوم صورت ازلي نظريه روان شناسي تحليلي يونگ در شكوفايي فرهنگي – ادبي زنان ايراني

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش مفهوم صورت ازلي نظريه روان شناسي تحليلي يونگ در شكوفايي فرهنگي-ادبي زنان ايراني بود. جامعه پژوهش شامل كليه متون مربوط به مفهوم صورت ازلي نظريه يونگ و آثار فرهنگي- ادبي زنان ايراني مي باشد. نمونه پژوهش آثار اعتصامي، دانشور، بهبهاني و فرخزاد بود. روش پژوهش توصيفي– تحليلي است. گردآوري اطلاعات به شيوه كتابخانه اي و از طريق فيش برداري صورت گرفت. براي تحليل داده ها از روش تحليلي استفاده شد. نتايج نشان داد كه طبق ديدگاه يونگ، صورت ازلي از طريق تجربيات مكرر و مشابه در زندگي پيشينيان در ضمير ناخودآگاه جمعي به وديعه گذاشته شده است. اين صورت هاي ازلي به صورت هاي مختلف در اساطير، روياها و تخيلات فردي، در مذهب و هم چنين در ادبيات ظاهر مي شوند. ماندگاري اين كهن الگوها در اساطير و ادبيات، به دليل واقعي بودن آن‌ها است كه مي تواند معناي ژرف و عميقي به زندگي انسان ها بدهد. يك نوشتار يا يك اثر ادبي با داشتن مضامين صورت ازلي است كه مي تواند يك مفهوم جهاني شود. بنا براين نويسندگان زن و شاعران زن با تصاوير معنايي مشترك يا همان كهن الگوهاي مشابه با نماد جهاني روبرو مي شوند، اين ويژگي در ذهن انسان ها به طور هميشگي و جاودانه باقي مي ماند.