نقش رويكردهاي نسلي در اعتبار قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

«رويكردهاي متفاوت نسلي» (از توافق ميان نسل‌ها تا گسست و فروپاشي بين‌نسلي) در شاخه «جامعه‌شناسي نسلي» مطالعه و بررسي مي‌شود. در حقوق و علوم سياسي نيز «اعتباربخشي يا اعتبارزدايي از قانون و نظام سياسي حقوقي» در قالب دامنه‌اي از نظرها و انديشه‌ها مطرح شده است. در تبيين رابطه و پيوند ميان اين دو حوزه، اين سؤال قابل طرح خواهد بود كه رويكردهاي متفاوت نسلي در نظام جمهوري اسلامي ايران، چه نوع رابطه‌اي با فرايند اعتبار بخشي يا اعتبارزدايي از قانون اساسي موجود دارند؟ در حقيقت چنانچه داده‌هاي جامعه‌شناسي نسلي بر وقوع گسست نسلي در ايران صحه گذارد، آيا مي‌توان با استناد به حق تعيين سرنوشت در حقوق، به اعتبارسنجي مجدد قانون اساسي موجود اقدام كرد؟ مقاله پيش‌رو با مطالعه‌اي ميان‌رشته‌اي و به روش توصيفي- تحليلي به بررسي اين ارتباط پرداخته است. استفاده و استناد كردن به ابژه‌هاي فرانسلي در جامعه‌شناسي در كنار ادله‌ پيشا قانون اساسي از سويي و فرا قانون اساسي از سوي ديگر، تبيين‌كننده وجود رابطه‌ تباين ميان اين دو مقوله شده است.