تأثير سرمايۀ فكري بر گزارشگري عملكرد پايداري تجاري و استراتژي كسب‌ و كار

سرمايۀ فكري به‌عنوان دارايي نامشهود و نيز به سبب قابليت يادگيري مستمر، عامل محركي براي ايجاد مزيت رقابتي شركت‌ها و درنتيجه، پايداري بيشتر و نگاه آينده‌نگرانه در كسب سود است و توجه به آن در كاهش شكاف ارزشي و افزايش قابليت اتكاي اقلام صورت‌هاي مالي راه‌گشا است. هدف اين پژوهش، بررسي تأثير سرمايۀ فكري بر گزارشگري عملكرد پايداري تجاري و استراتژي كسب‌وكار شركت‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران است. براي اين منظور داده‌هاي 126 شركت بورس اوراق بهادار تهران در فاصله زماني 1392-1400 انتخاب و با استفاده از مدل‌هاي رگرسيوني چندگانه تحليل شدند. نتايج نشان دادند ضريب ارزش افزوده فكري و عناصر آن داراي تأثير مثبتي بر گزارشگري عملكرد پايداري شركت‌ها دارند و نيز ضريب سرمايۀ فكري و كارايي سرمايه ساختاري و فيزيكي تأثير مثبتي بر استراتژي آينده‌نگرانه دارند؛ ولي كارايي سرمايه انساني تأثيري بر استراتژي كسب‌وكار ندارد كه در راستاي شفافيت اطلاعاتي بيشتر، لزوم آگاه‌سازي و استانداردگذاري گزارش سرمايۀ فكري در گزارش‌هاي مالي را مي‌طلبد.