بررسي اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر تبعيت از درمان و شدت درد در بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك‌پذير

مقدمه و هدف: سندرم روده تحريك پذير (IBS) يك اختلال عملكردي در سيستم روده- معده است كه با علايم ويژه روده- معده بدون علت ارگانيك تعريف مي شود. هدف از پژوهش بررسي اثربخشي درمان پذيرش و تعهد بر تبعيت از درمان و شدت درد در بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك‌پذير بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل همراه با گروه پيگيري 2 ماهه بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك‌پذير شهر اصفهان در سال 97 بود كه با روش نمونه‌گيري در دسترس، تعداد 15 نفر انتخاب و به‌طور تصادفي به يك گروه مداخله به روش درمان پذيرش و تعهد و يك گروه كنترل، تقسيم شدند. داده‌ها با استفاده از مقياس پرسشنامه تبعيت از درمان سيد فاطمي و همكاران (TAQ) (1397) و پرسشنامه درد دوركين و همكاران (SF-MPQ-2) ( 2009) جمع آوري شد. مداخله درمان پذيرش و تعهد طي 8 جلسه 90 دقيقه‌اي هفته‌اي يكبار انجام شد؛ اما گروه گواه هيچ مداخله‌اي را دريافت نكردند. داده‌هاي پژوهش، به روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌‌ها نشان داد روش درمان پذيرش و تعهد بر تبعيت ازدرمان  بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك پذير موثر است (0.05 p). همچنين روش درمان پذيرش و تعهد برشدت درد بيماران مبتلا به سندرم روده تحريك پذير موثر بود (0.05 p). نتيجه‌‌گيري: نتيجه‌‌گيري مي‌شود درمان پذيرش و تعهد بر تبيعت از درمان و شدت درد موثر است.