پيش بيني اختلال وسواس بر اساس نشخوار فكري و تحمل پريشاني در اپيدمي كرونا

هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني اختلال وسواس بر اساس نشخوار فكري و تحمل پريشاني در اپيدمي كرونا بود. روش پژوهش توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه افراد مبتلا به ويروس كرونا كه در بهار 1400 به بيمارستان نيكوئي شهر قم مراجعه و نتايج تست PCR آنها مثبت بود كه تعداد اين بيماران 1166 نفر بود. نمونه آماري شامل 289 نفر از اعضاي جامعه آماري مذكور بود كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه وسواس فكري ـ عملي مادزلي (OPQ) (1997)، پرسشنامه نشخوار فكري نولن هوكسما و مارلو (RRS) (1991) و پرسشنامه نشخوار فكري سيمونز و گاهر (DTS) (2005) جمع‌آوري گرديد. نتايج نشان داد مولفه‌ي علامت‌دار بودن، درونگري و نكوهش رابطه مثبت و معناداري بااختلال وسواس دارند (p 0/05). تحمل‌پريشاني هيجاني، ميزان توجه به هيجانات منفي در صورت وقوع، ارزيابي ذهني پريشاني و اقدام‌هاي تنظيم كننده براي تحمل پريشاني رابطه منفي و معناداري با اختلال وسواس دارند (p 0/05). همچنين نتايج نشان داد كه حدود 15.2 درصد واريانس اختلال وسواس توسط ابعاد نشخوارفكري (علامت دار بودن، درونگري و نكوهش)، ابعاد تحمل پريشاني (تحمل پريشاني هيجاني، ميزان توجه به هيجانات منفي در صورت وقوع، ارزيابي ذهني پريشاني و اقدام‌هاي تنظيم‌كننده براي تحمل پريشاني) پيش‌بيني مي‌شود. نتيجه‌گيري مي‌شود كه اختلال وسواس از طريق نشخوار فكري و تحمل پريشاني در اپيدمي كرونا قابل پيش‌بيني است.