ارزيابي اثرات گردشگري روستايي بر توسعه منطقه اي (مطالعه موردي: قدمگاه آذرشهر)

گردشگري تأثيرات خاصي در نواحي روستايي دارد و با توجه به ماهيت فعاليت گردشگري و ارتباط و تعامل تنگاتنگ آن با فعاليت هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، بالطبع اثرات آن مي‌تواند بسيار متنوع و گسترده باشد و به‌ويژه بر محيط جوامع ميزبان اثرات عميقي برجاي مي‌گذارد. لذا، هدف كلي اين مطالعه، ارزيابي اثرات گردشگري روستايي بر توسعهي منطقهاي (مطالعه موردي: قدمگاه شهرستان آذرشهر) مي‌باشد. تحقيق حاضر، از نظر هدف از نوع كاربردي و از نظر ماهيت و روش تحقيق توصيفي- تحليلي و از نوع پيمايشي است. جامعه آماري اين تحقيق، شامل كليه گردشگران، اهالي منطقه و كارشناسان مشغول در سايت قدمگاه مي‌باشد. بر اساس فرمول كوكران حجم نمونه برابر 384 نفر به دست آمد و روش نمونه‌گيري به صورت نمونه‌گيري تصادفي در دسترس انتخاب شد. براي بررسي‌هاي تك متغيري از آزمون t تك نمونه‌اي، براي بررسي‌هاي دومتغيري از آزمون همبستگي پيرسون و جهت آزمون فرضيه‌ها از مدل‌سازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار Smart-PLS استفاده شد. نتايج نشان مي دهد كه توريسم روستايي بر توسعه منطقه‌اي (اقتصادي، اجتماعي- فرهنگي، زيست‌محيطي) در منطقه قدمگاه آذرشهر تأثير مثبت و معناداري دارد و موجب توسعه روستايي در محدوده مورد بررسي شده است. همچنين، نگرش مذهبي، آگاهي و دانش نسبت به توريسم، انگيزه ذاتي ساكنان وابستگي ساكنان به اجتماع محلي بر توسعه و گسترش توريسم روستايي منطقه مورد مطالعه تأثير مثبت معناداري داشته است.