تأثير سرمايه گذاران نهادي بررابطه بين كيفيت گزارشگري حسابداري و هزينه سرمايه

هدف پژوهش بررسي بر روي تاثير سرمايه گذاران نهادي بررابطه بين كيفيت گزارشگري حسابداري و هزينه سرمايه موجود در ايران مورد مطالعه است. هزينه سرمايه سهام عادي از طريق مدل رگرسيوني قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه اي اندازه گيري و جامعه آماري شامل 90 شركت پذيرفته شده دربورس اوراق بهادار تهران و روش نمونه گيري به روش حذفي سيستماتيك انجام شده است. داده‌ها براساس سالهاي 1390 تا 1397 و جهت آزمون فرضيه‌ها، مبناي برآورد، رگرسيون خطي چند متغيره به كمك نرم افزارهاي اكسل و ايويوزاستفاده گرديده است. نتايج فرضيه اول نشان داد كه متغيرهاي كيفيت گزارشگري حسابداري، اهرم مالي، اندازه شركت و بازده دارايي ها در سطح  0.05=α هستند. بنابراين وجود رابطه منفي و معنادار بين كيفيت گزارشگري حسابداري و هزينه سرمايه و با اطمينان 95% تاييد مي‌شود. نتايج فرضيه دوم نشان داد كه متغيرهاي كيفيت گزارشگري حسابداري، اهرم مالي، اندازه شركت و بازده دارايي ها درسطح  0.05=α هستند ولي متغيرسرمايه گذاران نهادي درسطح 0.05=α  معنادار نيست. از اينرو فرضيه پژوهش مبني بر تاثير معنادار سرمايه گذاران نهادي بر رابطه بين كيفيت گزارشگري حسابداري و هزينه سرمايه با اطمينان 95% رد مي‌شود.