فهم گونه‌هاي تعامل معلم-شاگردي در كلاس‌هاي درس از منظر نظريه انسان عامل

هدف مقاله حاضر فهم انواع تعاملات كلاسي معلم-شاگردي از منظر ايده تعليم و تربيت به مثابه تعامل ناهمتراز است. پژوهش به صورت كيفي و از نوع مطالعه كلاس درس است. پنج كلاس سوم ابتدايي با راهبرد نمونه گيري هدفمند از نمونه‌هاي در دسترس از دبستاني پسرانه انتخاب شدند. داده‌ها به صورت ميداني، از طريق مشاهده و ضبط ويدئويي كلاس‌ها جمع‌آوري شد. تعاملات معلم-شاگردي شناسايي شده شامل تعامل مراقبتي، مديريتي، مشاركتي، مخرب و مهندسي اجتماعي است. از اين ميان تعامل مراقبتي و مشاركتي با نظريه انسان عامل همسويي داشتند. لازم است بين اهداف معلمان، دانش و مهارت‌هاي حرفه‌اي آنان، مدرسه، جامعه و ساير عناصر نظام تعليم و تربيت تغييراتي هماهنگ ايجاد شود. محيط فيزيكي نامناسب، برخي باورهاي سنتي معلمان، والدين و مسئولان مدرسه، دانش و مهارت‌هاي حرفه‌اي ناكافي معلمان و برنامه درسي روش‌گرا از موانع عمده ايجاد ارتباط تعاملي نظريه انسان عامل در كلاس است.