پيش‌بيني اضطراب كرونا بر اساس جهت‌گيري زندگي و انعطاف‌پذيري شناختي در بين بانوان شهرستان بانه در سال 1400

مقدمه: با توجه به نوظهوربودن بيماري كوويد 19 و اهميت اضطراب اين بيماري در سلامت روان بانوان هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني اضطراب كرونا  بر اساس جهت‌گيري زندگي و انعطاف‌پذيري شناختي در بين بانوان شهرستان بانه بود. روش: اين پژوهش از نوع مطالعات همبستگي است كه به روش مقطعي انجام شد. مقطعي و از نوع همبستگي بود. جامعه پژوهش كليۀ بانوان شهرستان بانه بودند كه از بين آنها 250 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي جهت‌گيري زندگي، انعطاف‌پذيري شناختي و اضطراب كرونا پاسخ دادند. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيره با مدل هم‌زمان در نرم‌افزار spss ويراست 18 تحليل شدند.نتايج: نتايج نشان داد كه بين جهت‌گيري خوش‌بينانه با اضطراب كرونا و ابعاد آن همبستگي منفي و معنادار وجود دارد. بين جهت‌گيري بدبينانه و بعد جسماني اضطراب كرونا همبستگي مثبت و معنادار وجود دارد. بين انعطاف‌پذيري شناختي و اضطراب كرونا همبستگي منفي و معنادار وجود دارد و نتايج حاصل از تحليل رگرسيون نشان داد كه جهت‌گيري خوش‌بينانه، ادراك گزينه‌هاي مختلف و ادراك كنترل‌پذيري به‌ترتيب 7 و 7.3 درصد از واريانس اضطراب كرونا را تبيين مي‌كنند.بحث و نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد جهت‌گيري به زندگي و انعطاف‌پذيري شناختي نقش مهمي در اضطراب كرونا بانوان دارند؛ بنابراين هدف قراردادن چنين مباحثي در  برنامه مداخلات روان‌شناختي افراد مي‌تواند در كاهش اضطراب كرونا آنان مفيد باشد.