تاثير رهبري اصيل بر نوآوري‎ ‎سازماني: نقش ميانجي تسهيم دانش و سرمايه‌ي اجتماعي (مورد مطالعه: ‏كاركنان دانشگاه كاشان)‏

تحقيقات نشان داده كه متغيرهايي مانند رهبري اصيل، تسهيم دانش و سرمايه‌ي اجتماعي بين كاركنان مي‌تواند نقش موثري در افزايش نوآوري سازماني داشته باشد. لذا هدف پژوهش حاضر، تاثير رهبري اصيل بر نوآوري‎ ‎سازماني با نقش ميانجي تسهيم دانش و سرمايه‌ي اجتماعي در بين كاركنان دانشگاه كاشان بود. پژوهش حاضر، از نوع مطالعات علي و جامعه آماري شامل كاركنان و مديران ستادي دانشگاه كاشان به تعداد 377 نفر بود كه با استفاده از فرمول كوكران و به شيوه‌ي تصادفي ساده، 239 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها از چهار پرسشنامه‌ي رهبري اصيل، نوآوري سازماني، تسهيم دانش و سرمايه‌ي اجتماعي استفاده شد. روايي محتوايي و سازه پرسشنامه ها تاييد شد. با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ، پايايي پرسشنامه رهبري اصيل 0.79، نوآوري سازماني 0.70، تسهيم دانش 0.98 و سرمايه‌ي اجتماعي 0.90 برآورد شد. تحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از نرم افزارهاي آماري در دو سطح توصيفي و استنباطي انجام گرديد. يافته‌ها نشان داد سبك رهبري اصيل، تسهيم دانش و سرمايه‌ي اجتماعي قابليت پيش‌بيني نوآوري سازماني در بين كاركنان را دارند و نقش ميانجي سرمايه‌ي اجتماعي و تسهيم دانش در تاثير رهبري اصيل روي نوآوري سازماني بين كاركنان، مثبت و معنادار شد.