تأثير ارتباطات اثربخش بر سكوت سازماني (مورد مطالعه: دبيران دوره‌ي متوسطه‌ي دوم شهرستان كاشان)

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه‌ي ارتباطات اثربخش و سكوت سازماني در بين دبيران دوره‌ي متوسطه‌ي دوم شهرستان كاشان در سال 99-1398 مي‌باشد. روش پژوهش توصيفي- همبستگي است. جامعه‌ي آماري كليه‌ي دبيران دوره‌ي متوسطه‌ي دوم آموزش و پرورش شهرستان كاشان بوده كه تعداد آنان 390 نفر مي باشد و بر اساس جدول كرجسي مورگان تعداد 181 نفر از آنها به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي تصادفي انتخاب شدند. داده‌ها براساس دو پرسشنامه‌ي ارتباطات اثربخش رابينز( 2005) و سكوت سازماني واكولا و بوراداس( 2005) جمع آوري شد كه پايايي آن‌ها به ترتيب برابر 0.889 و 0.860 به دست آمد و روايي پرسشنامه‌ها با استفاده از روش تحليل عاملي تأييدي و نظرات متخصصان تأييد شد. داده‌هاي پژوهش با روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي ( آزمون‌هاي t تك نمونه، t مستقل، همبستگي، تحليل واريانس) در نرم افزارهايSPSS22  و AMOS22 تجزيه و تحليل شدند. نتايج پژوهش نشان دادند بين ارتباطات اثربخش و سكوت سازماني دبيران رابطه‌ي معنادار و منفي وجود دارد و همچنين بين ارتباطات اثربخش و مؤلفه‌هاي سكوت سازماني( سكوت تدافعي و سكوت مطيع و سكوت نوع دوستانه) دبيران نيز رابطه‌ي معنادار و منفي وجود دارد و تفاوت سكوت سازماني و ارتباطات اثربخش بين دبيران بر حسب متغير جنسيت از لحاظ آماري معنادار بوده ولي بر حسب متغيرهاي سن، ميزان تحصيلات و سابقه خدمت از نظر آماري معنادار نبودند.