كارايي همبندكننده‌هاي مختلف در تثبيت و جامدسازي فلزات سنگين و مقاومت فشاري لجن كارخانه كاشي و سراميك نيلوفر بيرجند

فلزات سنگين معمولا در غلظت‌ هاي بالا، در فاضلاب صنايع يافت شده و با ورود به آب و خاك و زنجيره غذايي، اثرات سمي بر انسان و ساير جانداران خواهد گذاشت. روش تثبيت و جامدسازي در تصفيه لجن‌ هاي حاوي فلزات سنگين كاربرد دارد. در اين تحقيق، تثبيت و جامدسازي لجن صنايع كاشي و سراميك، با كاربرد سيمان و افزودني‌ هاي آب، آهك، ميكروسيليس و خاك رس معمولي بررسي گرديد.  در اين تحقيق با استفاده از طراحي آزمايش‌ ها به روش سطح پاسخ به بررسي اثر افزودني ‌هاي مختلف بر مقاومت فشاري نمونه و غلظت فلزات پس از آبشويي نمونه ‌هاي تثبيت و جامد شده پرداخته شد. بدين ترتيب، ميزان خطر زائدات پس از تثبيت و جامدسازي و نيز ميزان تحمل نمونه‌ ها در برابر بارهاي محيطي ارزيابي گرديد. طبق نتايج در مقادير بالاي سيمان، مقاومت فشاري بيشترين مقدار را داشته‌ است. با كاهش مقدار پسماند و جايگزيني مقدار بيشتر آهك، رس و ميكروسيليس نيز مقاومت فشاري افزايش يافت. طوري‌كه در حالت بهينه، با 5/77% آهك، 8/69% رس،4/35% ميكروسيليس و 51/84% سيمان، مقاومت فشاري حداكثر حدود 116kg/cm2 بدست آمد. كمترين غلطت كروم در مقدار آهك 11/23%، رس 21/31%، ميكروسيليس 10/65% و سيمان 27/46% برابر با 0/0782mg/Lبوده؛ و در مقدار آهك 11/23%، رس21/31%، ميكروسيليس 4/35% و سيمان 33/76% كمترين غلطت سرب (0/0043mg/L) حاصل شد. بيشترين اثرگذاري همبندكننده‌ ها در مقاومت فشاري مربوط به سيمان بوده ‌است. همچنين كاربرد آهك، رس، ميكروسيليس و سيمان، كاهش موثر غلظت كروم و سرب در آبشويي نمونه‌ هاي تثبيت شده، را نتيجه داد.