تجربۀ زيستۀ زنان كارگر خانگي در بستر جهان‌هاي متفاوت

مطالعۀ حاضر به توصيف و تحليل تجربيات زنان كارگر خانگي از زيست در ميان جهان‌هاي متكثر و متفاوت مي‌پردازد. هدف اين مطالعه، درك تجربيات زيستۀ اين زنان به‌منزلۀ گروهي خاموش و در حاشيه به‌دليل فقدان موقعيتي رسمي در ساختار قانوني و ضعف پژوهش است.رويكرد و روش مبتني بر پديدارشناسي اگزيستانسيال موريس مرلوپونتي است كه متمركز بر تجربۀ سوژۀ بدن‌مند در جهان است كه ادراكش براساس وضعيت او در نسبت با ديگران و جهان تعين مي‌يابد.جامعۀ آماري شامل زنان كارگر خانگي 25 تا 55 ساله در تهران است كه به روش گلوله‌برفي و نمونه‌گيري وابسته به معيار انتخاب شدند.نتايج مطالعه نشان مي‌دهد سطوح برجستۀ ادراكي در ميان اين دست از زنان، حاصل وضعيت بي‌قدرتي، ابهام و درآسايش‌نبودن است كه به‌طور مشخصي منتج از غلبۀ روابط غيررسمي، به دور از نظارت قانوني و آميخته با اعمال فرهنگي قشربندي‌شده است كه ساختاري از سلسله‌مراتب قدرت در سطح روزمره را بازتوليد مي‌كند. چنين زمينه‌اي نيت يا انگيزه و اعمال روزمرۀ هردو سوي را دچار امكان چندخوانشي‌بودن مي‌كند؛ امري كه تا حد بسيار زيادي مولود زمينه‌هاي فرهنگي و باورهاي اجتماعي در خصوص نظام‌هاي اخلاقي، اصول منزلتي و نيز علل جايگيري افراد درون قشربندي‌هاي اجتماعي سلسله‌مراتبي است. ما به‌طور مداوم در حال عمل براساس ادراك و آگاهي متأثر از چنين درهم‌تنيدگي‌هايي هستيم و بازتوليد منظومه‌هايي معرفتي را ميسر مي‌سازيم كه لزوماً اشرافي بر تبعات يا نتايج آن نداريم.