رويكردها در طراحي نظامات ديني با تأكيد بر عرصه اخلاق و تربيت

دين مدعي جامعيت نسبت به همه عرصه‌هاي زندگي و پاسخگويي به نيازهاي بشر تا روز قيامت است. اگر در عصر تشريع، نيازهاي فكري مردمان با ارائه استدلالاتي ساده و روان پاسخ مي‌گرفت اما دين براي اعصار بعد نيز ذخاير پنهاني داشت كه شكافندگان علم دين يعني صادقين؟عهم؟ متناسب با نيازهاي فكري جديد به آشكار كردن اين گنجينه‌هاي نهان پرداختند. باور به غناي دين، ما را نيز به اين باور رسانده است كه دين براي عصر ما نيز جوابگو است؛ عصري كه در آن، ما نياز به ارائه نظامات ديني براي عرصه‌هاي مختلف زندگي هستيم. اين دغدغه سالها است كه انديشمندان ديني را به تلاشهاي پردامنه‌اي كشانده و اين نوشته كوتاه ميكوشد تا گزارشي اجمالي از اين جنبش علمي ارائه دهد. كوتاهي فرصت و فرودستي نويسنده، اين گزارش را محدود به مشهورترين رويكردها و با تأكيدي خاص بر حوزه تخصصي راقم اين سطور يعني اخلاق و تربيت همراه كرده است. گزارش با ارائه رويكردي تازه و متفاوت در عرصه نظام‌سازي ديني به پايان مي‌رسد كه شايد با نقد ناقدان بتواند به گامي پيشتر در اين عرصه خطير بيانجامد.