تأثير فرهنگ انتظار در تربيت ديني فرزندان با تأكيد بر نقش نهاد خانواده

خانواده نهادي است فطري و الهي؛ زيرا كه با فطرت و سرشت آدمي از نظر اشتياق و احتياج مطابقت دارد داراي منزلت و شأن حساسي است ‌كه در تاريخ و فرهنگ و تمدن انساني و در پرورش و شكوفايي استعدادهاي مادي و معنوي فرزندان نقش مهمي دارد؛ از آن‌جا كه پايه‌هاي تربيتي فرد در خانه نهاده شده است؛ و اساس صحت اخلاقي فرد را درخانواده بنيان‌گذاري مي‌شود و ارزش‌هاي اخلاقي فرزند را نهادينه مي‌سازد، باور به مهدويت و به تبع آن فرهنگ انتظار از امتيازاتي برخوردار است ‌كه مي‌تواند در تحكيم بنيان‌هاي خانواده تأثيرگذار و آرامش آن مؤثر باشد. برخي از مهم‌ترين اين ويژگي‌ها عبارتند از: تربيت فرزندان بر محور اميد به آينده درخشان و انتظار ظهور امام زمان؟ع؟، باور و يقين به وجود حجت خدا در زمين و عرضه اعمال مردم بر وي و... اين آموزه‌ها قادر است در تحكيم و تعالي روحي و معنوي فرزندان داراي نقش و در لايه‌هاي مختلف باوري و ارزشي و هنجاري رفتاري، تأثيرگذار باشد. نوشتار پيش‌ رو به شيوه كتابخانه‌اي و با روش توصيفي _ تحليلي، به تبيين «كاركردهاي فرهنگ انتظار درتربيت ديني فرزندان» مي‌پردازد از مهم‌ترين يافته‌ها و نوآوري‌هاي اين تحقيق تبيين كاركردهاي فرهنگ انتظار در سه ساحت باورها و ارزش‌ها و هنجارهاي رفتاري است. در بعد باورها با تأكيد بر تقويت ايمان و تحكيم شناخت امامت، و در بعد ارزش‌ها تأكيد بر ويژگي‌هاي اخلاقي منتظران‌ و در نهايت مي‌توان گفت اتصال قلب و دل فرزند به حضرت مهدي؟عج؟ مي‌تواند او را از بداخلاقي و ناهنجاري رفتاري دور نمايد.