پيشينه آب زمزم در روايات تاريخي ــ اسلامي

حضرت ابراهيم (عليه السلام) به امر خداوند، همسر و فرزند خردسالش را در سرزمين بي‌آب و آباداني مكه به امان خدا رها كرد. پس از تمام‌شدن آب و غذاي مادر و فرزند، طفل خردسال بي‌تاب از تشنگي، پا بر زمين مي‌ساييد و مادر در پي يافتن آب از صفا به مروه و از مروه به صفا مي‌شتافت، ولي چيزي جز سراب نبود. نااميد به سمت كودك خود بازگشت كه ديد خداوند به قدرت خود، چشمة آبي در زير پاي كودكش روان ساخته است كه موجب روشني ديدگان او گرديد. اكنون پس از هزاران سال، حاجياني از سراسر جهان به زيارت خانة خدا مي‌آيند و از آن آب متبرك هم خود مي‌نوشند و هم براي ديگران به عنوان هديه و تبرك مي‌برند. در طول هزاران سالي كه از اين پديدة شگفتِ حرمِ الهي گذشته، زمزم شاهد تحوّلاتي بوده و در رهگذر حوادث، مسيري طولاني طي كرده است. نوشتار پيش‌رو به شيوة توصيفي در پي آن است كه با مراجعه به آثار نگاشته شده در اين‌باره، به صورت مستقيم نگاهي به اخبار تاريخي مربوط به اين پديده منحصر به فرد در روايات مستند تاريخي و نيز روايات اسلامي داشته باشد و در اين زمينه، متون متقدم و معاصر را از نظر گذرانده است.