مطالعه تطبيقي سياست‌هاي توسعه صنعتي ايران و كره جنوبي

فاقدعنوان لاتين

توسعه مبتني بر دانايي مستلزم تعيين سياست ­ها و راهبردهاي ملي علم و فناوري است. هدف مقاله حاضر، ارائه راهكارها و پيشنهادهايي براي ارتقاي سياست ­هاي علم و فناوري ايران است. به اين منظور، روند تاريخي سياست­ هاي توسعه صنعتي كشور با تأكيد بر علم و فناوري و توانمندي­ هاي فناورانه كشور در دوره­ هاي قبل و بعد از انقلاب اسلامي ايران تحليل شده است، در ادامه بخش اول مقايسه اجمالي سياست­ هاي توسعه صنعتي ايران و كره جنوبي به عنوان نمونه يك كشور تازه صنعتي‌شده با هدف فرموله كردن سياست­ هاي علم و فناوري كشور در راستاي حركت و پيشرفت با سرعت بيشتر به سوي روند صنعتي شدن صورت گرفته است. در بخش دوم، نظام ملي توسعه فناوري ايران، نهادهاي سياست­ گذار و تصميم­ گيرنده، با هدف شناسايي نقاط قوت، ضعف­ها، تهديدها و فرصت­ هاي موجود براي تدوين سياست­ ها در جهت تقويت قوت­ ها و بهره‌برداري از فرصت­ها و نيز كاهش نقاط ضعف و تهديدها معرفي شده است. بخش سوم، مشتمل بر بيان چالش­ هاي جهاني و چالش­ هاي مخصوص به ايران در برابر نظام­هاي علوم و فناوري است. درنهايت در بخش چهارم مقاله، بر اساس بخش­هاي اول، دوم و سوم، راهكارهاي پيشنهادي براي سياست ­گذاري در حوزه علم و فناوري كشور ارائه شده ­اند.

فاقد چكيده لاتين