مطالـعۀ پـديـدۀ تأخـير سن ازدواج در بين جوانان اسـتان ايـلام

تأخير در سن ازدواج يكي از پديده‌‌هايي است كه به دنبال مدرنيته اتفاق افتاده است. بسياري از جوانان به دلايل گوناگوني با تأخير در سن ازدواج روبه‌رو هستند. هدف اصلي پژوهش حاضر، كشف معنا و دلايل بالارفتن سن ازدواج و تأخير در آن در ميان جوانان استان ايلام است. در بخش روش‌تحقيق، از روش كيفي و راهبرد نظريه زمينه‌اي استفاده شده است. تعداد 24 جوان، به‌صورت هدفمند انتخاب شده‌اند. در كدگذاري اوليه، 115 مفهوم بدست آمد كه با انجام غربال­گري، كدهايي كه تكراري بودند، حذف شدند. در نهايت 80 كد و مفهوم اوليه حاصل شد و در ادامه نيز در 22 مقوله طبقه‌بندي شدند. نتايج نشان مي‌دهد كه وضعيت اقتصادي، به‌دنبال ايده‌آل‌بودن، ادامه تحصيل، عدم تمايل به ازدواج، ملاك‌هاي انتخاب و آسيب‌هاي فردي (شرايط علي)، آداب و رسوم، كمك‌كار خانواده بودن، سخت‌گيري خانواده، شيوۀ ارتباط با ديگران و عدم آمادگي و عدم اعتماد به ديگران (شرايط مداخله‌گر)، محيط زندگي، نبود نهاد همسرگزيني، ساختار خانواده و ترس از تجربۀ ديگران (شرايط زمينه‌اي)، فعاليت‌هاي سرگرم‌كننده، لذت بردن از زندگي و ارتباط گيري با جنس مخالف (راهيردها)، ويژگي‌هاي روحي و رواني نامناسب، بي‌برنامه‌بودن و مسأله نبودن تأخير در سن ازدواج (پيامدها) است. غيرارادي بودن تأخير در سن ازدواج، هستۀ اصلي مطالعه حاضر است.