تأثير نگرش به آسيب جنسي بر آسيب جنسي در محيط كار: نقش ميانجي‌گري قصد آسيب جنسي

مقدمه: اين پژوهش با هدف بررسي تأثير ابعاد نگرش به آسيب جنسي (منفي آشكار، منفي پنهان و مثبت) بر آسيب جنسي در محيط كار با در نظر گرفتن نقش ميانجي‌گري قصد آسيب جنسي انجام گرفت.روش: روش پژوهش همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش را مردان شاغل سازمان‌هاي بانكي، بورس و بيمه در شهر تهران تشكيل داده‌اند كه از ميان آنها تعداد 273 نفر به شيوه در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه آسيب جنسي (فيتزجرالد، سوان و مگلي، 1995)، پرسشنامه‌هاي محقق‌ساخته نگرش به آسيب جنسي (حسيني، مهداد و صفاري‌نيا، 1400) و قصد آسيب جنسي (حسيني، مهداد و صفاري‌نيا، 1400) بود. داده‌ها از طريق روش‌هاي ضريب همبستگي پيرسون و الگوسازي معادلات ساختاري تحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين نگرش مثبت به آسيب جنسي با قصد آسيب جنسي رابطه مثبت و معنادار و بين نگرش منفي پنهان و آشكار به آسيب جنسي با قصد آسيب جنسي رابطه منفي و معنادار وجود دارد (0.05≥p). همچنين، بين نگرش منفي پنهان و مثبت به آسيب جنسي با آسيب جنسي رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و رابطه بين قصد به آسيب جنسي با آسيب جنسي مثبت و معنادار است (0.05≥p). علاوه بر اين، نتايج الگوي معادلات ساختاري نشان داد كه تأثير مستقيم نگرش مثبت به آسيب جنسي بر قصد آسيب جنسيو قصد آسيب جنسي بر آسيب جنسي معنادار است و نتايج اثرات غيرمستقيم نيز نشان داد كه تنها تأثير غيرمستقيم نگرش مثبت آسيب جنسي بر آسيب جنسي با ميانجي‌گري قصد آسيب جنسي معنا‌دار است (0.05≥p).نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد كه با افزايش نگرش مثبت به آسيب جنسي، قصد به آسيب جنسي افزايش يافته و منجر به آسيب جنسي مي‌شود. بنابراين، براي پيشگيري از آسيب جنسي در محيط كار، نياز به تغيير نگرش به آسيب جنسي و همچنين اقدامات مداخله‌اي سازماني در جهت مقابله با تبديل قصد به رفتار وجود دارد.