تحليل نشانه‌شناختي شعر «...و من گريسته‌ بودم» سروده واصف باختري با استفاده از نظريه ريفاتر

واصف باختري، پژوهشگر و شاعر غزل­‌سرا و نوپرداز، يكي از چهره‌­هاي شاخص ادبيات معاصرِ فارسي در افغانستان به‌شمار مي­رود. او را بيشتر شاعري مشكل‌سرا مي­شناسند و زبان او را پر از ابهام و پيچيدگي مي­‌دانند؛ ازاين‌رو، در پژوهش پيش­رو، با استفاده از نظريه نشانه‌شناختي مايكل ريفاتر، و به‌روش تحليل كيفي و با رويكرد خوانش پس­كنشانه، نادستورمندي­‌ها، انباشت­‌ها، منظومه‌­هاي توصيفي، تبديل­‌هاي معنايي و واحدهاي كمينه معنايي در شعر «...و من گريسته­ بودم» باختري مشخص شده و عناصري كه مدلول خارجي دال­هاي درون شعرند معرفي شده‌اند، ماتريس پراكنده در كل شعر به­ دست داده شده است، و ساختار معنايي آن روشن شده است. نظريه نشانه‌­شناسي ريفاتر، در پي آن است كه به خواننده كمك كند تا با عبور از خوانش تقليدي و اكتشافي و توسل به­ خوانش پس­كنشانه، از لايه محاكاتي متن فراتر رود و به دنيا­ي نشانه‌­اي آن قدم بگذارد كه در پي آن مي‌­توان ساختار معنا را در شعرهاي نمادين و ابهام‌­آميز تشخيص داد. دستاورد نوشته نشان مي­‌دهد كه زبان شعر باختري پيچيده‌­تر از هم‌­عصران اوست، اما از طريق نظريه­‌هاي مختلف، ازجمله نظريه نشانه‌شناسي شعر ريفاتر، به­‌خوبي، مي­توان به ­لايه­‌هاي دروني معنا در شعر او نفوذ و ساختار معنا را در آن درك كرد