بررسي تطبيقي تأثير مكان بر عده در فقه اسلامي

عده مدت زماني است كه تا انقضاي آن زني كه عقد نكاح او منحل شده است نمي‌تواند شوهر ديگر اختيار كند و اين مدت بنابر حامل و حائل بودن و يا حائض و غير حائض بودن زن و همچنين فوت شوهر يا طلاق، تاحدي متفاوت است. اين پژوهش با روند توصيفي_تحليلي به اين پرسش محوري تأثير تعلق مكاني و دين و دار زوجه در ثبوت و سقوط عده در فقه اسلامي پرداخته است و اين نتايج احصا شد؛ جمهور فقهاي اسلامي رأي به ثبوت عده براي نكاحي كه موجود و منعقد در دارالإسلام و خارج از دارالإسلام، از نكاح مسلمان، كتابي و اهل ذمه، داده‌اند ولي در رأي غير مشهوري براي نكاح اهل دارالحرب عده قائل نبوده و حربيه را به محض ورود به دارالإسلام مجاز به ازدواج دانسته است واين رأي را براي مرتده‌اي كه از دارالإسلام خارج شود نيز ثابت دانسته‌اند. مدعاي تحقيق برابري و ثبوت عده براي زوجه داخل و خارج از دارالإسلام و بدون لحاظ كردن تعلق مكاني اوست، ادله مدعا عدم فسخ فوري نكاح زوجين مختلف‌الدار، صحت نكاح اهل كفر، مورد خطاب بودن كفار نسبت به احكام و ثبوت حكمت‌هاي عده در تمام نكاح‌ها مي‌باشد.