ارائه چارچوبي براي تبيين شكست كسب‌وكارهاي نوپاي فناورانه در حوزه فناوري اطلاعات

كسب‌وكارهاي نوپاي فناوري اطلاعات از الزامات گذار به اقتصاد ديجيتال و رشد اقتصادي كشور هستند. اين شركت‌ها به‌علت عدم‌قطعيت‌ها و خطرات مسير توسعه، نرخ شكست بالايي دارند. فقدان سوابق مالي و عملياتي، تصميم‌گيري حاميان را مشكل نموده و آن‌ها را بي‌ميل مي‌گرداند. با توجه به نرخ بالاي تحولات و شرايط متمايز صنعت و ضرورت وجود مدل يا چارچوبي براي تبيين علل شكست، هدف پژوهش حاضر، ارائه چارچوبي مبتني بر عوامل اثرگذار بر شكست در جهت كمك به تصميم‌گيري و اقدام مطلوب بنيان‌گذاران و حاميان است. اين مطالعه با رويكرد آميخته كيفي-كمّي پس از احصاء مجموعه نسبتاً جامعي شامل96 عامل شكست از پيشينه پژوهش، نظرخواهي از 17 خبره پانل دلفي، طبقه‌بندي 81 عامل مورد تأييد خبرگان به دوازده مؤلفه و سه بُعد و تأييد 79 شاخص با كاربرد روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و نرم‌افزار اسمارت پي‌ال‌اس انجام شد. نتايج پژوهش، معناداري و تأثيرگذاري مدل كسب‌وكار، عوامل سازماني و زيست‌بوم استارتاپي فناوري اطلاعات بر شكست را نشان مي‌دهند. از بُعد داخلي، ويژگي‌هاي شخصيتي و توانمندي‌هاي بنيان‌گذاران و از جنبه مدل كسب‌وكار، لزوم توجه به منابع و مدل‌هاي درآمدي توصيه مي‌گردد. از ديدگاه محيطي بر اهميت تدوين برنامه‌اي واحد و منسجم جهت توسعه ابعاد گوناگون و تعاملات اجزاي زيست‌بوم به‌منظور هماهنگي نهادهاي مختلف و بهبود فضاي كسب‌وكار در كشور تأكيد مي‌شود.