رهيافتي به تفسير ناصر اطروش با محوريت منابع دست نويس

يكي از امامان مفسر و صاحب‌قلم زيديان شمال ايران، ابومحمدحسن‌بن‌علي، مشهور به ناصر اطروش از نوادگان امام سجاد(ع) است. وي آثار بسياري در فقه و حديث و تفسير دارد. بيشتر آثارش ازجمله تفسير كه در منابع از آن نام برده شده، مفقود شده است و تنها نقل‌قول‌هايي از آن در آثار چاپ‌نشده‌اي چون؛ الإبانه، ابوجعفر هوسمي وحواشي آن و تفسير كتاب الله، ابوالفضل شهردوير بر جاي مانده است.اين جستار با روش توصيفي‌تحليلي و تكيه بر نسخه‌هاي خطي مي‌كوشد تا نمايي از روش و قواعد تفسيري مدنظرِ ناصر؛ مانند تفسير قرآن به قرآن، توجه به قرائت، دقت در مباحث ادبي، لغوي، وجوه و نظاير و بهره‌گيري از اشعار عرب در تفسير و تأويل آيات را ارائه كند. باتوجه‌به يافته‌هاي اندك از اين تفسير مي‌توان گفت: برداشت‌هاي فقهي و كلامي موجود در آثار تفسيري ناصر، ممتاز و متفاوت است و تفسير ناصر به معاني القرآن فراء وابستگي فراواني دارد.