نقش نهادهاي سياسي در كارآمدي بخش مالي؛ تحليل مرزي تصادفي (SFA)

نزديك به سه دهه است كه تحليل نهادي جاي خود را در ادبيات پژوهشي علم اقتصاد باز كرده است. اهميت و فضل تقدم نهادهاي سياسي در شكل گيري و كارآمدي ساير نهادها و به تبع آن فعاليت‎هاي اقتصادي در آثار نهادگرايان جديد به انحاي مختلفي منعكس شده است. در بسياري از موارد اثر رانشي نهادهاي سياسي بر جنبه‎ هاي مختلف فعاليت‎هاي اقتصادي يا تعامل‎هاي نهادي به صورت متناقض‎نمايي تفسير شده است. يكي از حوزه‎ هايي كه تحت تأثير اين اثرات دوگانه و متناقض قرار گرفته است حوزه‎ي مالي به خصوص وقتي در ارتباط با حوزه‎ي پولي قرار مي‎گيرد مي‎باشد. در اين مقاله با استفاده از رهيافت تحليل مرزي تصادفي (SFA) و با تمركز بر كشورهاي منتخب خاورميانه و شمال آفريقا (MENA) نشان داده مي‎شود كه اين اثرات متناقض را اولاً در كدام چارچوب نظري، و درثاني با چه نوع تفسير تجربي مي‎توان تبيين نمود. نتايج تخمين نشان مي‎دهد كه هر زمان نهادهاي سياسي در بخش‎هاي مالي و پولي مدا‎خله‎ي مستقيم نمايند منجر به شكست دولت شده و در نتيجه اثر منفي بر كارايي داشته است، و در مقابل اگر به عنوان تسهيل‎ كننده‎ي بيروني بخش مالي و پولي در نظر گرفته شود، مي‎تواند نقش مثبت بر كارايي ايفاء كند.