نحوه تشكل قاعده بسيط الحقيقه مبتني بر دور هرمنوتيكي ميان قرآن و اصول فلسفي ملاصدرا

هدف اين نوشتار مطرح كردن دو پرسش و يافتن راه‌حلي شدني و بايسته براي ‎آن‌ها است. پرسش نخست اين است ‌كه آيا ملاصدرا در انديشه‌هاي فلسفي خود به ‎دور هرمنوتيكي قائل بوده است؟ پرسش ديگر اين‌ كه ملاصدرا چگونه با به‌كار بستن دور هرمنوتيكي از قرآن و مكاشفات شهودي در برداشت قاعده بسيط‎الحقيقه ياري جسته است؟ اين پژوهش براي يافتن پاسخي بايسته و روشن نخست به‎كالبدشناسي مفردات پرسش‌هاي پيش‌گفته پرداخته، سپس به‎رويكردهاي اصحاب هرمنوتيك و ملاصدرا درباره دور هرمنوتيكي اشاره ‌كرده است. نويسندگان سرانجام روش ملاصدرا در چگونگي به‌ كار بستن قرآن و مكاشفه شهودي در چارچوب دور هرمنوتيكي و دستيابي وي به‎ قاعده نغز بسيط‎الحقيقه در يك دستگاه شناخت‎شناسي را به‎گفتمان گذاشت‌اند. نگارندگان در جستار پيش‌رو با گواه گرفتن ‎انديشه‌هاي برجسته ملاصدرا، در پي بازگفت اين مدعا هستند كه وي افزون بر اين ‌كه در آثار خود به‎دورهرمنوتيكي اشاره دارد، با به‌كارگيري دانش‌هاي قرآني و شهودي به‌عنوان پيش‌فرض، با روش دور هرمنوتيكي به ‎ديدگاه‌هاي نوين فلسفي دست‌ يافته است.