تأثير كاربرد كود پتاسيم بر رشد، جذب سديم و پتاسيم و برخي ويژگي هاي فيزيولوژيك دانهال هاي پسته در شرايط تنش شوري

تنش شوري يكي از عوامل محدود كننده رشد و توليد پسته در خاك هاي مناطق خشك و نيمه خشك ايران مي‌باشد. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير سولفات پتاسيم بر ويژگي‌هاي رويشي، رنگدانه‌هاي فتوسنتزي، پرولين، قندهاي محلول و جذب سديم و پتاسيم توسط دانهال‌ پسته (Pistacia vera L.) رقم بادامي ريز زرند در شرايط تنش شوري بود. اين پژوهش در گلخانه به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي و در سه تكرار انجام شد. فاكتورهاي آزمايشي شامل شوري آب آبياري (در 3 سطح شامل قابليت هدايت الكتريكي 0.65 دسي‌زيمنس بر متر يا شاهد، 5 و 10 دسي‌زيمنس بر متر) و كاربرد پتاسيم (در 3 سطح شامل بدون كاربرد يا شاهد، 150 و 250 ميلي‌گرم بر كيلوگرم خاك) بودند. نتايج نشان داد با افزايش تنش شوري در خاك، سطح برگ، وزن خشك وزن خشك ريشه و شاخساره، غلظت كلروفيل‎هاي‌ a، b و كل و مقدار پتاسيم جذب شده در ريشه و شاخساره كاهش يافت. مقدار كاروتنوئيدها، پرولين، قندهاي محلول و غلظت سديم ريشه و شاخساره افزايش يافت. كاربرد هر دو سطح پتاسيم سبب افزايش معني‌دار سطح برگ (به‌ترتيب 7.8 و 1.8 درصد)، وزن خشك ريشه (2.21 و 0.20 درصد) و شاخساره (3.21 و 9.19 درصد)، كلروفيل كل (0.10 و 8.7 درصد)، كاروتنوئيدها (2.32 و 7.35 درصد)، پرولين (1.21 و 4.14 درصد)، غلظت پتاسيم ريشه (44.1 و 56.2 درصد) و شاخساره (0.11 و 9.26 درصد) و مقدار پتاسيم جذب شده در ريشه و شاخساره شد. بنابراين،، مديريت تغذيه پتاسيم مي‌تواند براي كاهش پيامدهاي منفي تنش شوري در دانهال‌هاي پسته مورد توجه قرار گيرد.