مديريت پيش‌گيري فرار از منزل با رويكرد فرهنگي

پژوهش حاضر با هدف واكاوي مديريت پيشگيري فرار از منزل با رويكرد فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي انجام شد. اين پژوهش، ازلحاظ راهبرد، اكتشافي و ازمنظر روش ‌شناسي، پژوهشي آميخته (كيفي- كمي) است. ابزار گردآوري اطلاعات در مرحلة كيفي، اسنادي، مطالعۀ پرونده‌ هاي فرار و با استفاده از مصاحبة عميق و نيمه‌ ساختاريافته و در بخش كمي، پرسشنامة محقق‌ ساخته بود. تجزيه ‌وتحليل داده‌ هاي به ‌دست‌ آمده در بخش كيفي، با استفاده از روش تحليل مضمون و در بخش كمي، با بهره ‌گيري از تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي و درنهايت تحليل مسير معادلات ساختاري انجام شده است. نتايج مبين آن است كه مديريت پيش گيري فرار از منزل با رويكرد فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي، شامل 34 مفهوم پايه‌ اي، 3 مفهوم سازمان ‌دهنده و يك مفهوم فراگير است. همچنين، مشخص شد كه بارهاي عاملي تمام گويه ‌هاي هر 3 عامل پژوهش به‌ جز گويۀ 13، عامل اقتصادي بيشتر از 0.4 به‌ دست آمده و كفايت لازم را براي ماندن در پژوهش دارند و مقادير بارهاي عاملي آن ها مناسب و از برازش مطلوب برخوردار است. يافته‌ ها نشان داد كه مقدار R2 براي سه عامل فرهنگي (0.212)، اقتصادي (0.205) و اجتماعي (0.199) بيشتر از 0.19 و مقادير Q2 براي سه عامل فرهنگي (0.337)، اقتصادي (0.326) و اجتماعي (0.236) بيشتر از 0.15 ب دست آمده اند، بنابراين مي توان به برازش الگو از بعد ساختاري اعتماد كرد. براساس رتبۀ ميانگين مؤلفه‌ ها، مؤلفۀ فرهنگي با رتبۀ ميانگين 2.24 بيشترين اهميت را دارد و مؤلفه‌ هاي اجتماعي(2.01) و اقتصادي(1.75)، به‌ ترتيب در رتبه ‌هاي بعدي قرار دارند.