سلول زدايي بافت ليگامان كف پاي شترمرغ بعنوان زنوگرافت

استفاده از بافت ها در طب در برگرداندن عملكرد ارگان به در درمان عموميت يافته است. مهندسي بافت روش هاي جديد تهيه و فراوري بافت از اين دسته از فناوري هاي امروزي در روند درمان جوامع مي باشد. در تحقيق حاضر با استفاده از روش هاي شيميايي و فيزيكي تلاش در تهيه بافت همبند از پاي شترمرغ و ارائه ان جهت استفاده در درمان بيماران و دارد. پنج جفت پاي شترمرغ ۱۱ ماهه از مفصل مچ پايي-قلمي (مفصل هاك) جدا شده و به ازمايشگاه ارسال گرديد، پس از جداسازي ليگامان كف پايي مطالعه ميكروسكوپي و ارزيابي بيومكانيكي انجام پذيرفت و فرايند سلول زدايي با تركيب سديم دودسيل سولفات و خلأ بر روي بافت انجام پذيرفت. مطالعه ميكروسكوپي نوري و الكتروني و ارزيابي بيومكانيكي بر روي بافت فراوري شده انجام پذيرفت. ليگامان كف پايي شترمرغ متشكل از ساختار فيبري-غضروفي (فيبروكارتلاژي) بوده كه تا ۹۵ درصد فاقد سلول گرديد. نتايج حاصل مطالعه بيومكانيكي تحمل كشش و فشار بافت دسلولاريزه شده اختلاف معني داري بين بافت غيرفراوري شده و فراوري شده نشان نداد. محلول SDS به همراه خلأ قابليت برداشت سلول و محتويات ذخيره ژنتيكي را تا ۹۵ درصد با حفظ ساختار همبندي دارا مي باشد كه با كاهش سلول و DNA انتي ژنيسيته بافت زنوگرافت كاسته شد كه با حفظ ساختار همبندي ان امكان استفاده در بيمار پس از استريليزاسيون فراهم مي نمايد.