پاكي سرشت اوليۀ انسان از منظر آيات قرآن

سرشت اوليۀ انسان به‌معناي سرشتي است كه خدا انسان را با آن خلق كرده است. يكي از مباحث مهم در اين باره آن است كه آيا سرشت انسان در ابتداي خلقت، آلوده به بدي بوده يا پاك و بدون نقص بوده است؟ آيات قرآن كريم كه يكي از بهترين منابع در اين بحث هستند، هرچند تصريح به پاكي سرشت اوليۀ انسان نكرده‌اند، اما به‌صورت ضمني نشان مي‌دهند سرشت اوليۀ انسان نه‌تنها پاك و بدون آلودگي است، بلكه خير و هدايت‌شده است. مطالب قرآني كه پاكي سرشت اوليۀ انسان را نتيجه مي‌دهند، عبارت‌اند از: خليفه و جانشيني انسان از خدا، خلقت انسان به كامل‌ترين شكل ممكن، هدايت ابتدايي انسان توسط خدا، موهبت و عنايت فطرت به انسان، «قالوا بلي» گفتنِ انسان پيش از ورود به اين دنيا، انتساب فاعليتِ خوبي‌هاي انسان به خدا، و مسلط شدن شيطان به انسان تنها در صورت تغيير سرشت اوليۀ او.