تأثيرمداخله آموزشي مبتني بر تئوري رفتار برنامه‌ريزي ‌شده در ارتقاي رفتار خود مراقبتي در بيماران مبتلا به پرفشاري خون مراجعه ‌كننده به مراكز بهداشت شهر رشت

زمينه: فشار خون بالا عامل تعديل شونده خطر سلامت و از علل مهم ناتواني و مرگ است. تئوري رفتار برنامه ريزي شده از تئوري هاي مهمي است كه مسير پذيرش رفتارهاي بهداشتي را توضيح ميدهد. هدف: اين مطالعه با هدف بررسي ميزان تأثير مداخله آموزشي مبتني بر تئوري رفتار برنامه ريزي شده بر انجام رفتارهاي خودمراقبتي بيماران داراي فشار خون بالا انجام شد. مواد و روشها: مطالعه مداخله اي در دو گروه 75 نفره آزمايش و كنترل از بيماران مبتلا به فشار خون بالاي مراكز بهداشت رشت در سال 1393و در طي 5 ماه صورت گرفت. ابزار گردآوري دادهها پرسشنامه محقق ساخته شامل اطلاعات جمعيت شناختي و فعاليت جسماني با استفاده از پرسشنامه GPAC و اطلاعات تغذيه اي با پرسشنامه بسامد خوراك FFQ و سؤالات تئوري رفتار برنامه ريزي شده در پنج حيطه نگرش، هنجارهاي انتزاعي، كنترل رفتار درك شده، قصد رفتاري و مرتبط با فشار خون بود. روايي پرسشنامه به روش روايي محتوايي و پايايي پرسشنامه با ضريب آلفاي كرونباخ 0/71 تعيين شد. تحليل دادهها با نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون توصيفي و استنباطي انجام شد. يافته ها: قبل ازا نجام مداخله آموزشي دو گروه از نظر ميانگين نمره سازه هاي تئوري رفتار برنامه ريزي شده، همسان بودند. پس از آن در گروه آزمايش ميانگين نمره نگرش از 4/51 به 4/58، ميانگين نمره هنجارهاي انتزاعي از 4/16 به 4/19، ميانگين نمره كنترل رفتار دركشده از 3/64 به 4/23 و ميانگين نمره قصد رفتاري از 3/88 به 4/24 رسيد كه اين اختلاف از نظر آماري معنيدار بود (P 0.05) و اختلافي در گروه كنترل مشاهده نشد. نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه طراحي برنامه آموزشي بر اساس تئوري رفتار برنامه ريزي شده در ارتقاء رفتار خودمراقبتي بيماران تأثير داشت.