نقش ويژگي‌هاي شخصيتي و سبك زندگي در پيش‌بيني اضطراب و افسردگي طي پاندمي كوويد-19: يك مطالعه مقطعي مبتني بر وب

زمينه ‌اعمال محدوديت و قرنطينه خانگي با هدف كاهش سرايت‌پذيري طي بيماري‌هاي همه‌گير مي‌تواند به كاهش تعاملات اجتماعي و مشكلات بهداشت روان ازجمله افسردگي و اضطراب ‌منجر شود. هدف هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش ويژگي‌هاي‌ شخصيتي و سبك ‌زندگي در پيش‌بيني اضطراب و افسردگي طي پاندمي كوويد-19 در ميان ساكنان نجف‌آباد است. روش‌ها اين پژوهش از نوع مقطعي است. در فروردين سال 1400 در موج چهارم شيوع كوويد-19 انجام شد. جامعه آماري را افراد بالاي 18 سال ساكن نجف‌آباد تشكيل دادند. با استفاده از نمونه‌گيري دردسترس نمونه‌اي متشكل از 225 نفر به‌صورت اينترنتي در پژوهش شركت كردند و داده‌هاي 217 پرسش‌نامه تحليل شد. براي گردآوري داده‌ها از مقياس‌هاي، ويراست دوم افسردگي بك، اضطراب بيماري كرونا، فرم كوتاه ويژگي‌هاي شخصيتي پنج عامل بزرگ شخصيت مك كري و كاستا و سبك زندگي ارتقادهنده سلامت والكر استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از رگرسيون خطي چندگانه و با نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 24 انجام شد. يافته‌ها يافته‌ها نشان داد ويژگي‌هاي شخصيتي روان‌آزرده‌گرايي (r=0/176, r=0/343) و برون‌گرايي (r=0/375, r=0/503) با افسردگي و اضطراب كوويد-19 به‌ترتيب همبستگي مثبت و منفي دارند و پيش‌بيني‌كننده افسردگي و اضطراب هستند (05/P 0). ويژگي موافق بودن (0/233-=r) نيز با اضطراب كوويد-19 همبستگي منفي دارد و پيش‌بين معنادار آن است (05/P 0). بين خرده‌مقياس‌هاي سبك زندگي، خودشكوفايي (0/489-=r) و ورزش (0/348-=r) با افسردگي و مسئوليت‌پذيري در سلامت (0.285-=r) با اضطراب كوويد-19 همبستگي منفي دارد و پيش‌بيني‌كننده‌هاي افسردگي و اضطراب كوويد-19 معنادار هستند (05/P 0). نتيجه‌گيري با توجه به تأثير متغيرهاي شخصيتي و سبك ‌زندگي بر افسردگي و اضطراب كوويد-19 در دوران شيوع بيماري، آزمايشات متمركز بر اين مؤلفه‌ها مي‌تواند جهت ارتقاي سطح سلامت روان جامعه مؤثر واقع شود.