تأثير مصرف ال‌كارنيتين و تمرين استقامتي بر آسيب‌هاي ساختاري بافت ريه در موش‌هاي صحرايي نر مسموم‌شده با بولدنون

زمينه: اجراي تمرينات استقامتي و مصرف مكمل ال‌كارنيتين بر ارتقاي عملكرد ورزشكاران مؤثر است، اما تأثير آن بر ترميم آسيب ريوي ناشي از تخريب تزريق استروئيد بولدنون مشخص نيست. هدف: مطالعه حاضر به بررسي تأثير مصرف ال‌كارنيتين هم‌زمان با اجراي تمرين استقامتي بر آسيب‌هاي ساختاري بافت ريه موش‌هاي صحرايي نر مسموم‌شده با بولدنون مي‌پردازد. روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، تعداد 30 سر موش نر صحرايي (وزن: 7/94±‌228/53گرم) به‌صورت تصادفي به 5 گروه: كنترل، بولدنون، ‌بولدنون+آزمايش، بولدنون+ال‌كارنيتين و بولدنون+آزمايش+ال‌كارنيتين تقسيم شدند. تزريق استروئيد بولدنون (5 ميلي‌گرم/ كيلوگرم) به عضله دو سر ران انجام شد و مكمل ال‌كارنيتين (600 ميلي‌گرم/كيلوگرم) به‌مدت 3 روز در هفته به معده حيوانات گاواژ شد. برنامه تمرين استقامتي شامل 6 هفته دويدن بر روي تردميل و 3 روز در هفته بود كه با زمان 30 دقيقه و در هفته پاياني به سرعت 12 متر/دقيقه آغاز به 60 دقيقه و سرعت 30 متر/دقيقه رسيد. تغييرات برونشيول و آلوئول‌ها در بافت ريه با استفاده از ميكروسكوپ نوري بررسي شد. يافته‌ها: مقادير وزن در هر دو گروه مصرف‌كننده ال‌كارنيتين با يا بدون اجراي تمرين استقامتي در مقايسه با گروه بولدنون، افزايش معناداري داشت (0/005=P). در گروه آزمايش+ال‌كارنيتين در مقايسه با گروه بولدنون، بهبود معناداري در برونشيول و آلوئول‌هاي ريه به‌دست آمد (0/001=P). نتيجه‌گيري: اجراي تمرين استقامتي همراه با مصرف مكمل ال‌كارنيتين بر كاهش اثرات مخرب ناشي از بولدنون در بافت ريه تأثير زيادي دارد