شماره ركورد
1343209
عنوان مقاله
ويژگيهاي باليني و عوامل خطر مرتبط با مرگومير درون بيمارستاني در بيماران مبتلا به COVID-19 با سابقه پرفشاري خون
پديد آورندگان
هاشمي زاده ، پرندوش دانشگاه علوم پزشكي گلستان - مركز تحقيقات اختلالات متابوليك , حبيبي تيرتاشي ، رضا دانشگاه علوم پزشكي گلستان - مركز تحقيقات اختلالات متابوليك , حدائق ، فرزاد دانشگاه علوم پزشكي شهيدبهشتي - مركز تحقيقات پيشگيري از بيماريهاي متابوليك، پژوهشكده علوم غدد درونريز و متابوليسم - گروه غدد درون ريز و متابوليسم , گل فيروزي ، سعيد دانشگاه علوم پزشكي گلستان - واحد توسعه تحقيقات باليني، مركز آموزشي درماني پنجم آذر - گروه طب اورژانس , قريب ، محمدهادي دانشگاه علوم پزشكي گلستان - واحد حمايت از توسعه تحقيقات باليني مركز آموزشي درماني 5 آذر، دانشكده پزشكي - گروه راديولوژي , اميرخانلو ، سعيد دانشگاه علوم پزشكي گلستان - واحد توسعه تحقيقات باليني، مركز آموزشي درماني شهيد صياد شيرازي - گروه داخلي , كبوتري ، مريم دانشگاه علوم پزشكي گلستان - مركز تحقيقات اختلالات متابوليك - گروه داخلي
از صفحه
58
تا صفحه
68
كليدواژه
پرفشاري خون , مرگ و مير بيمارستاني , COVID-19
چكيده فارسي
زمينه و هدف: با در نظر داشتن پرفشاري خون به عنوان شايعترين همابتلايي در بيماران COVID-19؛ اين مطالعه به منظور تعيين ويژگيهاي باليني و عوامل خطر مرتبط با مرگومير درون بيمارستاني بيماران مبتلا به COVID-19 با سابقه پرفشاري خون انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي تحليلي روي 527 بيمار (277 مرد و 250 زن) با ميانگين سني 64.73±13.13 سال مبتلا به پرفشاري خون آلوده به COVID-19 بستري در مركز آموزشي درماني شهيد صياد شيرازي از اسفند 1398 لغايت شهريور 1399 انجام شد. دادهها با استفاده از سيستم اطلاعاتي بيمارستان استخراج و با اطلاعات ثبت شده در پرونده بيماران و طي تماس تلفني با آنان تكميل شد. ارتباط بين عوامل خطر و مرگومير درون بيمارستاني COVID-19 با تحليل رگرسيون لجستيك در سه مدل شامل مدل 1 (اطلاعات دموگرافيك و شرح حال بيماران)، مدل 2 (مدل1 به همراه علايم حياتي و درصد اشباع اكسيژن هنگام بستري) و مدل 3 (مدل 2 به همراه يافتههاي آزمايشگاهي هنگام بستري) سنجيده شد. در هر مدل، نسبت شانس و فاصله اطمينان 95 درصد براي هر يك از عوامل مرتبط با مرگومير درون بيمارستاني گزارش شده و قدرت تمايز نتايج در مدلها با محاسبه سطح زيرمنحني تصحيح شده نمودار مشخصه عملكرد، آزموده شد. يافتهها: از تعداد كل 527 بيمار بستري، 88 بيمار (16.6%) طي 6.48 روز بستري فوت كردند كه 47 بيمار مرد بودند. در مدل1، مصرف ترياك (CI95%=1.16-3.85, OR=2.11) و اختلال شناختي (CI95%=0.98-5.40, OR=2.30) با خطر بالاتر مرگومير ارتباط داشتند (سطح زير منحني=0.65). در مدل2، با اضافه شدن علايم حياتي و درصد اشباع اكسيژن، اختلال شناختي ارتباط معنيدار خود را از دست داده و تنها مصرف ترياك (CI95%=1.09-3.19, OR=1.87) و درصد اشباع اكسيژن (CI95%=0.90-0.95, OR=0.93) با مرگومير درون بيمارستاني مرتبط بودند (سطح زير منحني=0.73). در مدل3 پس از اضافه شدن يافتههاي آزمايشگاهي، با سطح زير منحني 0.79 (CI95%=0.70-0.90) هر درصد اشباع اكسيژن بالاتر هنگام بستري با كاهش 7 درصد مرگ و مير درون بيمارستاني همراه بود (CI95%=0.88-1.00, OR=0.93). همچنين مصرف ترياك و كراتينين بالا نيز منجر به افزايش مرگومير گرديد كه از نظر آماري معنيدار نبودند. نتيجهگيري: با توجه به ارتباط درصد اشباع اكسيژن در هنگام بستري با مرگومير درون بيمارستاني بيماران مبتلا به پرفشاري خون و COVID-19، دادههاي پالس اكسيمتري هنگام بستري اهميت ويژهاي در ارزيابي اين بيماران دارد.
عنوان نشريه
مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان
عنوان نشريه
مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان
لينک به اين مدرک