چالش‌هاي سازمان‌هاي مردم نهاد براي ارتقاء سلامت اجتماعي: يك مطالعه كيفي

زمينه و هدف: سازمان‌هاي مردم نهاد (سمن) (Non-governmental organizations: NGOs) از ديرباز در حوزه سلامت فعال بوده و نقش كليدي و به سزايي در آن داشته‌اند؛ ولي اين سازمان‌ها در براي ارتقاء سلامت اجتماعي براي مردم كمتر شناخته شده هستند و زياد مورد توجه برنامه‌ريزان و مديران نظام سلامت نيستند. اين مطالعه به منظور تبيين چالش‌هاي سازمان‌هاي مردم نهاد براي ارتقاء سلامت اجتماعي انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه كيفي روي 15 نفر از مديران و صاحب نظران علمي و اجرايي وزارت بهداشت، وزارت كشور، استانداري، دانشگاه‌هاي علوم پزشكي كشور و و سازمان‌هاي مردم نهاد با روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف در سال 1400 انجام شد. داده‌ها با استفاده از راهنماي مصاحبه و به روش مصاحبه عميق نيمه ساختار يافته جمع‌آوري شدند. سپس داده‌ها پس از ضبط و پياده‌سازي، به روش تحليل محتوا آناليز شدند. يافته‌ها: چالش‌هاي سازمان‌هاي مردم نهاد براي ارتقاء سلامت اجتماعي در شش عنوان اصلي چالش‌هاي برنامه‌ريزي، سازماندهي، عملكردي، سياستي، اقتصادي و فرهنگي اجتماعي و 33 عنوان فرعي طبقه‌بندي گرديد. اكثر مشاركت كنندگان بر نقش ضعيف سازمان‌هاي مردم نهاد در ارتقاء سلامت اجتماعي تاكيد داشتند و آن را ناشي از چالش‌هاي برنامه‌ريزي، سازماندهي، عملكردي، سياستي، اقتصادي و فرهنگي اجتماعي ‌دانستند. نتيجه‌گيري: توانمندسازي سازمان‌هاي مردم نهاد در ارتباط با داشتن برنامه راهبردي و عملياتي و جذب منابع مالي از بخش‌هاي مختلف دولتي، خصوصي و خيرين كمك شاياني به تقويت آنها براي پيشبرد برنامه‌هاي ارتقاء سلامت اجتماعي خواهد نمود.