نقش‎‎‎ اندازه نمونه در تفسير نتيجه پژوهش‎هاي كاربردي: مطالعه‌اي بر مدل‎هاي رگرسيوني

امروزه بيشتر پژوهشگران تحقيقات كاربردي صرفاً با نگاه به مقدار−احتمال، فرضيه پژوهش را رد يا قبول مي‎كنند؛ همچنين با توجه‎ به‎ رابطه‎اي كه بين مقدار−احتمال و اندازه نمونه وجود دارد، معمولاً در نمونه‎هاي بزرگ، با وجود كوچك بودن اندازه اثر با يك اطمينان بسيار بالا فرضيه ادعا پذيرفته مي‎شود و محقق با تكيه صرف به مقدار−احتمال به‎سمت حمايت از نتايج بي‎اهميت عملي سوق داده مي‎شود؛ بدين ترتيب بسياري از مطالعات پژوهش مي‎توانند در زمره تحقيقاتي قرار گيرند كه داراي تعدادي آزمون‎ فرض معنادار شده،‎‎ اما فاقد وجاهت كاربردي و اهميت علمي است. نخست اين مقاله با توجه به موضوع كلان‎داده، مسئله حجم داده و تنوع داده‎ها در كلان‎داده از نظر آمار پرداخته، سپس مقدار−احتمال، اندازه اثر و فاصله اطمينان به‎عنوان سه معيار تصميم در آزمون‎هاي فرض روي نمونه‎هاي مختلف در بازه (19361−173) بررسي و ‎به‎طور خاص به تأثير كلان‎داده روي اين سه شاخص توجه كرده است.نتايج نشان داد كلان‎داده به‎عنوان يك نمونه بزرگ، نه‌تنها مزيتي براي افزايش اطمينان در آزمون‎هاي فرض ندارند، بلكه مي‎توانند موجب معنادار شدن ادعاهايي شوند كه از نظر عملي اهميت چنداني ندارند و در نمونه‎هاي نه‌چندان بزرگ در زمره اثرهاي تصادفي و خطاي نمونه‎گيري قرار مي‎گيرند؛ همچنين اندازه اثر تحت‌تأثير اندازه نمونه قرار نگرفته، با افزايش اندازه نمونه به‎سمت يك مقدار ثابت همگرايي دارد. درنهايت داده‎ها نشان دادند كه فاصله‎ اطمينان از نظر بصري بهتر از شاخص‎هاي ديگر عمل مي‎كند.