مقايسۀ تأثير آموزش قدرداني از بدن و آموزش خودشفابخشي بر اشتياق نسبت به غذا و خودكارآمدي مربوط به كنترل وزن در زنان داراي اضافه وزن

اشتياق نسبت به غذا و خودكارآمدي مربوط به كنترل وزن از مسائل روانشناختي هستند كه به‌صورت اوليه و ثابت مي‌توانند سبب پديدايي اضافه وزن شوند. هدف پژوهش حاضر، مقايسه تأثير آموزش قدرداني از بدن و آموزش خودشفابخشي بر اشتياق نسبت به غذا و خودكارآمدي مربوط به كنترل وزن در زنان داراي اضافه وزن بود. روش پژوهش، نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري سه‌ماهه بود. از زنان مراجعه‌كننده به مراكز كنترل و كاهش وزن در شهر اصفهان 45 نفر به شيوه هدفمند، انتخاب و به‌صورت تصادفي در سه گروه گمارده شدند. گروه اول در 14 جلسه 90 دقيقه‌اي به‌صورت هفتگي آموزش قدرداني از بدن و گروه دوم در 14 جلسه 90 دقيقه‌اي و هفتگي آموزش خودشفابخشي، شركت كردند و گروه كنترل در اين مدت مداخله‌اي دريافت نكرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه‌هاي اشتياق به غذا و خودكارآمدي سبك‌زندگي مربوط به وزن بودند. نتايج تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر بيان‌كنندۀ اين بود كه در متغيرهاي اشتياق نسبت به غذا و خودكارآمدي مربوط به كنترل وزن، بين گروه آموزش قدرداني از بدن و گروه آموزش خودشفابخشي با گروه كنترل تفاوت معناداري وجود دارد؛ ولي بين گروه آموزش قدرداني از بدن و آموزش خودشفابخشي تفاوت معناداري وجود ندارد. مطابق با نتايج، از آموزش قدرداني از بدن و آموزش خودشفابخشي مي‌توان به‌منظور كاهش اشتياق نسبت به غذا و افزايش خودكارآمدي مربوط به كنترل وزن زنان داراي اضافه وزن استفاده كرد.