جايگاه زبان تركي در ميان دختران دانش‌آموز در خانواده‌‌هاي ترك‌زبان مهاجر ساكن شهرستان بهارستان

در پژوهش پيشِ ‌رو جايگاه زبان تركي درميان گروهي از دانش‌آموزان دبيرستاني دختر ساكن شهرستان بهارستان واقع در استان تهران بررسي مي‌شود؛ والدين اين دانش‌آموزان ترك‌زبان بوده و پيش‌تر به اين شهرستان مهاجرت نموده‌اند. هدف از اين پژوهش، در چارچوب تحليل حوزه‌اي فيشمن (1964)، بررسي نقش و جايگاه زبان تركي دركنار زبان فارسي در دو حوزۀ خانواده و مدرسه درميان اين گروه از دانش‌آموزان است. داده‌هاي پژوهش با كمك پرسش‌نامه و مشاهده مستقيم در يك بازۀ زماني طولاني گردآوري شد. اين پژوهش از نوع كمّي است و تحليل داده‌ها به‌وسيلۀ نرم ‏افزار (SPSS) انجام گرفت و باتوجّه‌ به ماهيت پرسش‌هاي پژوهش از آزمون آماري t تك‌گروهي و خي دو نيكويي برازش استفاده شد. نتايج نشان داد كه اين گروه از دختران باوجودِ تسلط به زبان تركي، تمايل دارند هم در حوزۀ غيررسميِ خانواده و هم حوزۀ رسميِ مدرسه با ساير افراد ترك‌زبان بيشتر به زبان فارسي گفت‌وگو نمايند. همچنين، اين پژوهش آشكار نمود كه زبان تركي درميان دانش‌آموزان خانواده‌هاي مهاجر ترك‌زبان جايگاه و موقعيت خود را به‌طور چشمگيري از دست داده ‌است و زبان تركي در حوزه‌هاي محدودتري به‌كار مي‌رود. زبان غالب، يعني گونۀ فارسي تهراني، در بيشتر موقعيت‌ها و حوزه‌ها جايگزين زبان تركي شده است و بيم آن مي‌رود كه نسل دوم و سوم اين مهاجران، تك‌زبانه شده و زبان بومي و مادري‌شان را براي هميشه فراموش كنند.