بررسي افزوده‌هاي ترجمه رضايي با محوريت سوره مائده

موضوع پژوهش حاضر تحليل و بررسي افزوده­هاي تفسيري ترجمه آقاي رضاي اصفهاني با محوريت سوره مائده است. مراد از افزوده­هاي تفسيري، تعابير و جملاتي است كه مترجم به عنوان توضيح و تبيين متن قرآن در ترجمه بيان مي­كند. در اين پژوهش از الگوهاي جديد ارزيابي ترجمه براي نقد ترجمه قرآن استفاده شده است. الگوي مورد استفاده در اين مقاله الگوي مبدأمدار آنتوان برمن با عنوان گرايش‌هاي ريخت‌شكنانه ترجمه است و از ميان سيزده مؤلفه اين الگو مؤلفه شفاف‌سازي براي مطالعه انتخاب شده است. داده‌هاي اين پژوهش از ترجمه سوره مائده توسط رضايي اصفهاني استخراج شده‌اند. بررسي‌هاي انجام­شده نشان مي‌دهد كه در ترجمه رضايي اصفهاني نيز همانند ساير ترجمه‌ها شفاف‌سازي‌هاي بسياري صورت گرفته است. اين شفاف‌سازي‌ها گاه ضروري و اجتناب‌ناپذير هستند، اما در مواردي كه امكان اجتناب از توضيح و شفاف‌سازي باشد استفاده از اين مؤلفه بر اساس الگوي برمن گرايشي منفي است.