معاد جسماني در قرآن كريم

اعتقاد به معاد و بازگشت انسان، امري بوده است، كه اديان آسماني بر آن تأكيد فراوان كرده‌اند. مسئله معاد در ميان مسلمين جزء ضروريات و از مسلمات دين است. در باب كيفيت معاد و چگونگي بعث و حشر انسان‌ها پس از مرگ، در ميان علما و فلاسفه اسلامي اختلاف‌نظر وجود دارد. برخي آن را روحاني، و برخي روحاني- جسماني مي‌دانند. در كيفيت جسم و چگونگي آن نيز اختلافات فراواني است، دسته‌اي جسم در عالم آخرت را مثالي و دسته‌اي ديگر مادي-عنصري مي‌دانند. اين مقاله با رويكرد توصيفي به بررسي آيات قرآن، سعي در تبيين معاد جسماني از منظر اين كتاب آسماني دارد. قرآن كريم بابيان دلايلي در ميان آيات خود، جسماني بودن معاد را تبيين مي‌نمايد. مي‌توان اين آيات را به هفت دسته تقسيم نمود.