تأثير آموزش گروهي روان‌درمانگري چندبعدي معنوي بر نشانگان استرس بيماران مبتلا به ديابت نوع دو

زمينه و هدف: استرس رواني اغلب سطح قندخون را در افراد مبتلا به ديابت نوع دو افزايش مي‌دهد. پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش گروهي روان‌درمانگري چندبعدي معنوي بر بهبود نشانگان استرس در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو انجام شد. روش و مواد: پژوهش از نوع پژوهش‌هاي نيمه آزمايشي با دو گروه آزمايش و گواه بود. جامعه آماري را كليه بيماران مبتلا به ديابت تحت پوشش بنياد ديابت مشهد در دو ماهه دوم سال 1399 تشكيل دادند. از اين گروه 60 نفر با روش شبكه‌اي يا گلوله برفي انتخاب و با روش جايگزيني تصادفي به دو گروه آزمايش و گواه تقسيم شدند. گروه آزمايش، آموزش گروهي روان‌درمانگري چندبعدي معنوي را طي دوازده جلسه 90 دقيقه اي به صورت هفتگي دريافت نمود. قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه نشانگان استرس در هر دو گروه آزمايش و گواه اجرا شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از كوواريانس تك‌متغيره و چندمتغيره به كمك نرم افزار SPSS-21 انجام گرديد. يافته ها: در گروه آزمايش ميانگين (انحراف معيار) نشانگان شناختي استرس از (4/5) 5/21 در پيش آزمون به (8/5) 6/13 در پس آزمون (001/0 P)، نشانگان عاطفي استرس از (1/7) 8/23 در پيش آزمون به (6/6) 8/15 پس آزمون (001/0 P)، نشانگان رفتاري استرس از (1/5) 2/16 در پيش آزمون به (3/5) 1/11 پس آزمون (001/0 P)، نشانگان جسماني استرس از (4/21) 9/45 در پيش آزمون به (5/17) 2/34 پس آزمون (001/0 P) و نشانگان استرس كلي از (6/33) 3/107 در پيش آزمون به (4/31) 1/74 پس آزمون (001/0 P)كاهش يافت. در گروه گواه ميانگين (انحراف معيار) نشانگان استرس و مؤلفه هاي آن در پيش آزمون و پس آزمون تفاوتي نداشت. نتيجه‌گيري: مطالعه نشان داد كه آموزش روان‌درمانگري چندبعدي معنوي موجب كاهش نشانگان استرس در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو شد.